ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΞΑΝΑ

Χριστούγεννα! Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια, αναρωτιέμαι δεν έχουμε βαρεθεί να τα γιορτάζουμε; Όπως καταλάβατε, δεν είμαι και πολύ φαν των γιορτών καθώς δεν μπορώ να καταλάβω την λογική ότι πρέπει να είμαστε χαρούμενοι, ευδιάθετοι και να τρέχω να κάνω ένα σωρό πράγματα για μια μέρα την οποία θα μπορούσα να εκμεταλλευτώ πολύ καλύτερα με πολύ ύπνο και pc και αλλά ενδιαφέροντα πράγματα. Φυσικά ένα από τα χειρότερα πράγματα είναι τα πιτσιρίκια που που χτυπάνε με μανία τα κουδούνια από τις 7πμ τα οποία έχουν την απαίτηση να με ξυπνήσουν – ναι ο ύπνος είναι πολύ ιερό πράγμα για μένα όπως έχει πει και ο θεός – Bon Jovi – είναι πολυτέλεια την οποία θέλω να απολαύσω, και εκεί που αρχίζεις τα γαλλικά σου, εμφανίζεται μια συμμορία από "Κακοφωνίξ" να σου τραγουδά και  αν γίνονταν μια φορά πάει στο καλό αλλά είναι μέχρι το μεσημέρι και το κεφάλι σου κουδουνίζει.

Πρωτοχρονιά, το οικογενειακό τραπέζι με όλο το σόι το μεσημέρι, όπου αν γίνει σπίτι σου την έχεις πατήσει γιατί η μάνα σου έχει την απαίτηση να την βοηθήσεις και σε ξυπνάει από τις 10πμ και αν δεν σηκωθείς μουρμουρίζει συνέχεια μέχρι να σου σπάσει τα νευρά. Σηκώνεσαι με βαριά καρδιά, τα πόδια σου τα σέρνεις και πας να κάνεις την καλή σου πράξη. Μέχρι να πιεις λίγο καφέ μπας και ανοίξει το μάτι σου φτάνουν οι πρώτοι συγγενείς - που δεν ξέρω πως γίνεται αλλά είναι πάντα μες στην τρελή χαρά και περιφέρονται γύρω σου χαζοχαρούμενοι να φιλιουνται να αγκαλιάζονται να εύχονται ο ένας στον άλλον..τόση ψευτιά.. και φωνάζουν στο αυτί σου και μια σειρά από ερωτήσεις ακολουθεί......., αν δουλεύεις πότε θα παντρευτείς, πότε θα κάνεις παιδί κπλ.... και φυσικά εσύ πρέπει να έχεις ένα χαμόγελο για όλους μέχρι να φύγει και ο τελευταίος. Τι να κάνεις...... χαμογελάς μπας και τον διώξεις, αλλά, και να τα καταφέρεις, κάποιος άλλος θα καραδοκεί. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να σε χαιρετήσει και ο τελευταίος μακρινός συγγενής που ούτε καν θυμάσαι το όνομα του. Κι αυτά είναι μόνο η αρχή.... γιατί μετά αναλαμβάνει η μάνα σου με την γκρίνια να την βοηθήσεις να μαζέψει τους σωρούς από πιάτα και σκουπίδια......... και αντί να περάσεις καλά έχεις περάσει μια εφιαλτική μέρα.

Αυτοί είναι λοιπόν κάποιοι από τους λόγους που σιχαίνομαι τα Χριστούγεννα. Τόσος κόπος για το τίποτα.

Τα ξαναλέμε το Πάσχα !!!!!!!!!!!!